Minimalist. Zero waste. Geen plastic. Geen spullen. Klein wonen. Ecologisch. Vegan. Footprints. Af en toe duizelt het me. Heus, ik wil bijdragen aan een wereld waar onze achterkleinkinderen ook nog fijn knikkeren. Maar soms weet ik niet meer zo goed waar ik moet beginnen.

Het minimalisme en Marie Kondo

Pim en ik hebben vrij veel gediscussieerd over het minimalisme. We zijn overwegend enthousiast, maar vinden het lastig om in de praktijk te brengen. Om te kijken wat we eruit konden meenemen in onze levensstijl besloten we een opruimactie te starten. Wat ook wel nodig was. We bleken bijvoorbeeld vier kelnersmessen te bezitten. Niet echt essentieel. Tijdens de opruimactie kwam ook ‘Does it spark joy’ van Marie Kondo voorbij. Een hoop dingen die we bewaarden om het bewaren verdwenen in de vuilniszak. Want: geen joy. Mijn sokken sparkten ook zeker geen joy. Maar die heb ik wel gewoon nodig, dus die heb ik maar gehouden.

Een voordeel wat we merkten bij het weggooien is dat het overzicht geeft. Minder spullen, minder zorgen. Bij kleding wil ik bijvoorbeeld veel eerder de stap zetten om iets weg te doen. Als er een gaatje in zit, als de stof verwassen oogt. Maar dan komt weer het andere ideaal om de hoek: niet zo maar weggooien, minder consumeren. Dus dan liever repareren? Nog zoiets: wat doe je met al die plastic dingen (bijvoorbeeld meeneembakjes, tandenborstels en andere troepjes)? Gooi je die weg om zo min mogelijk plastic in huis te hebben of is dat dan weer stom? Wij hebben besloten alles te gebruiken tot het op of stuk is en nieuwe plastic spullen te vermijden.

Doordenken of starten?

Ik heb nogal de neiging om alles of niets te doen. Als je het doet, doe het dan goed. Maar ik kom er steeds meer achter dat dat niet perse de way to go is. Dat het er vaak voor zorgt dat ik vooral ontevreden ben. In plaats van blij met wat ik wel doe. Dus ik negeer mijn neiging om alles tot in de puntjes door te denken voor ik start. En ik start.

Ons plan

Waarmee dan precies? Goede vraag. Ik weet het zelf ook nog niet precies. Maar ik wil vooral bewust bezig zijn met de wereld, hoe we die achterlaten en hoe we het leefbaar houden voor onszelf. En voor die achterkleinkinderen. Voor nu begin ik met een aantal aanpassingen om minder afval te produceren:

  • onze keukenrol wordt vervangen door een set katoenen keukendoekjes
  • ons afval gaan we scheiden: plastic, papier, glas en restafval
  • niet meer lukraak nieuwe spullen kopen
  • we gaan letten op verpakkingsmateriaal bij de boodschappen: zelf een tas mee en bij voorkeur op de markt winkelen
  • we nemen de lunch mee in recyclebare verpakkingen, in plaats van in aluminiumfolie (ja, dat wilde hier nog wel eens gebeuren…)
Tips en sokken gezocht

Zo. Dat is het begin. Ik zal over mijn bevindingen schrijven. Vooral over de grens tussen de hang naar comfortabel leven en bewust zijn van de implicaties. Als je tips hebt, hoor ik het echt heel graag. Ik zal mijn best doen om producten die goed werken te delen en hoop binnenkort sokken te vinden die joy sparken.